Beroerte is wereldwijd een van de belangrijkste doodsoorzaken en invaliditeitsoorzaken, is verantwoordelijk voor 11,8% van alle sterfgevallen en is de tweede meest voorkomende doodsoorzaak bij patiënten ouder dan 60 jaar. Acute ischemische beroerte, die verantwoordelijk is voor ongeveer 87% van de gevallen van beroerte, wordt veroorzaakt door een occlusie in de hersenslagader. Dringende trombectomie is de voorkeursbehandeling voor acute ischemische beroerte binnen zes uur na het begin van de symptomen. Van de verschillende methoden voor trombectomie wordt de SWIM-techniek, waarbij gebruik wordt gemaakt van de stent retriever en tussenliggende katheters, veel gebruikt in de klinische praktijk.
De SWIM-techniek wordt gebruikt om de verwijderde trombus op te vangen en embolisatie te voorkomen. Dit rapport heeft tot doel de toepassingen van de SWIM-techniek bij opkomende trombectomie te beoordelen.
Definitie van de SWIM-techniek
De SWIM-techniek is een algemene term die verwijst naar een verscheidenheid aan medische apparaten en instrumenten, waaronder de stent retriever, tussenkatheter en andere gerelateerde materialen. Het is een geavanceerde en efficiënte manier om trombectomie uit te voeren bij een patiënt met een acute ischemische beroerte. Simpel gezegd is het het gecombineerde gebruik van stent retrievers en tussenkatheters om een optimaal trombectomieresultaat te bereiken.
Hoe werkt het?
De SWIM-techniek omvat twee basisstappen. De eerste is het gebruik van de tussenkatheter, die in het bloedvat wordt ingebracht en in de trombus wordt voortbewogen, waardoor een kanaal ontstaat voor de stent retriever. De tweede is het gebruik van de stent retriever, die de trombus vastpakt en uit het bloedvat trekt. De stent retriever wordt rond een microkatheter geplaatst en langs het tussenliggende katheterkanaal voortbewogen. Door deze methode te gebruiken kan de bloedstroom op peil worden gehouden en kan het risico op distale embolisatie worden geminimaliseerd.
Vooruitgang van de SWIM-techniek
De SWIM-techniek heeft verschillende voordelen ten opzichte van andere trombectomiemethoden. Ten eerste kan het op betrouwbare wijze stolsels in het apparaat rekruteren en opvangen, wat resulteert in een hoog succespercentage bij trombectomie. Ten tweede kan het de procedureveiligheid verbeteren door het risico op distale embolisatie te minimaliseren. Ten slotte kan het zorgen voor een snelle en efficiënte trombectomie, wat resulteert in een hoog aantal goede klinische resultaten.
Belangrijke beïnvloedende factoren van de SWIM-techniek
De tussenkatheter is een cruciaal onderdeel van de SWIM-techniek, omdat het ontwerp en de grootte het succespercentage kunnen beïnvloeden. Een kleinere tussenliggende kathetergrootte kan bijvoorbeeld het risico op fragmentatie van stolsels en distale embolisatie vergroten, terwijl een grotere katheter de toegang van de stentretriever tot de trombus kan belemmeren. Bovendien kan de selectie van stent retrievers ook het succespercentage van de SWIM-techniek beïnvloeden. Uit een recent onderzoek is gebleken dat de stent retriever met een grotere diameter hogere rekanalisatiepercentages en betere klinische resultaten had dan die met een kleinere diameter.
Klinische ervaring met de SWIM-techniek
Talrijke klinische onderzoeken hebben de effectiviteit van de SWIM-techniek bewezen. In een recent onderzoek in China werd de SWIM-techniek vergeleken met andere trombectomiemethoden bij patiënten met een acuut herseninfarct. De resultaten toonden aan dat SWIM geassocieerd was met een hoger revascularisatiepercentage, kortere trombectomietijd en minder complicaties. Bovendien werd de SWIM-techniek ook geassocieerd met betere klinische resultaten, zoals een lager sterftecijfer, een hogere incidentie van zelfstandig leven en een lager aantal invaliditeit.
Conclusie
De SWIM-techniek is een essentiële techniek geworden voor trombectomie bij acute ischemische beroerte. De flexibiliteit en betrouwbaarheid maken het tot een uitstekende therapie voor het bereiken van hoge herkanalisatiepercentages en goede klinische resultaten. Toekomstig onderzoek moet zich blijven richten op het optimaliseren van het ontwerp van de tussenliggende katheter en stent retriever om de effectiviteit en veiligheid van de SWIM-techniek te verbeteren. Bovendien moeten artsen bij praktisch klinisch werk aandacht besteden aan de selectie van de juiste techniek en klinische ervaring combineren om de werkzaamheid en voordelen van de SWIM-techniek te evalueren.